1998-2017

1998-2017 19 ΧΡΟΝΙΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ..



Λατρεύουν τη μουσική και τους ανθρώπους



 
Τα χαρακτηρίζουν ως τα πιο ευφυή πλάσματα στο ζωικό βασίλειο, ενώ οι ναυτικοί τα θεωρούν σημάδι καλής τύχης για το ταξίδι τους. Τα δελφίνια αποτελούν τους αυτοκράτορες των ελληνικών θαλασσών.
H Real planet βρέθηκε στον Κορινθιακό κόλπο προκειμένου να εντοπίσει τα όμορφα θηλαστικά. Μέχρι σήμερα κανένας φορέας δεν έχει καταγράψει τους ακριβείς αριθμούς τους στη χώρα μας, παρ’ όλο που απειλούνται από την εκτεταμένη υπεραλίευση και τη ρύπανση των θαλασσών.
Τα τέσσερα πιο διαδεδομένα είδη στα πελάγη, είναι το κοινό δελφίνι, το ρινοδέλφινο, το ζωνοδέλφινο και το σταχτοδέλφινο. Το τελευταίο είναι το πιο σπάνιο, καθώς έχει επιλέξει να κρύβεται από τα μάτια των ανθρώπων προκειμένου να προστατευτεί.

Η αποστολή ξεκινά. Η ώρα είναι 12.00 το μεσημέρι. Βρισκόμαστε στο λιμάνι της Κορίνθου, μέσα στο σκάφος «Αγγελοι της Θάλασσας». Ο καπετάνιος Νίκος Βογιατζάκης μαζί με την ομάδα του μας υποδέχονται στο πλοίο προκειμένου να μας ξεναγήσουν στην ανοιχτή θάλασσα. Η αποστολή μας είναι να εντοπίσουμε τα δελφίνια του Κορινθιακού κόλπου.

Τα σημεία του κυνηγιού


«Στα ταξίδια μας έχουμε καταγράψει τα σημεία που βρίσκονται και κυνηγούν τα δελφίνια. Σε συνεργασία με βιολόγους που έχουν ασχοληθεί με τον κορινθιακό, υπολογίζουμε ότι υπάρχουν περίπου 80 κοινά δελφίνια και ρινοδέλφινα, και άλλα 150 ζωνοδέλφινα.
Επίσης υπάρχει και ένα κοπάδι 15-20 σταχτοδέλφινων, που είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστούν. Εάν είμαστε τυχεροί, τα δελφίνια θα μας κάνουν τη χάρη και θα εμφανιστούν», αναφέρει στην «R» o καπετάνιος.
Μέσα στο πλοίο βρίσκεται ο ψαράς Δημήτρης Κωνσταντίνου. «Εμείς τα δελφίνια δεν τα βλέπουμε ανταγωνιστικά στην περιοχή. Χαιρόμαστε να τα παρακολουθούμε να ακολουθούν με τα σκάφη μας και να παίζουν με τα απόνερα της μηχανής».
Το μεροκάματο είναι πενιχρό, πολλοί ψαράδες έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν το επάγγελμα. Σε καμία περίπτωση όμως δεν φταίνε τα δελφίνια για τα λιγοστά ψάρια που πιάνουμε», αναφέρει στην «R» ο ψαράς.
Βρισκόμαστε 6 ναυτικά μίλια έξω από τον αρχαιολογικό χώρο του Ηραίου και προσπαθούμε να εντοπίσουμε τα δελφίνια, που ακόμη δεν φαίνονται πουθενά στον ορίζοντα.
Η Αναστασία Μητρογώγου, η ξεναγός του πλοίου, έχει φορέσει τα κιάλια αναζητώντας κάποιο ίχνος τους, μάταια όμως. Ο καπετάνιος αποφασίζει να επιστρατεύσει τη μουσική, προκειμένου να τα προσεγγίσουμε.

«Στα δελφίνια αρέσουν οι φωνές των ανθρώπων και η κλασική μουσική! Σε μερικά λεπτά θα έρθουν να δουν τι γίνεται», αναφέρει ο Ν. Βογιατζάκης. Ετσι και έγινε. Ξαφνικά στον ορίζοντα φαίνονται τέσσερις ουρές να ξεπροβάλλουν από το βάθος του ορίζοντα και να κατευθύνονται προς το πλοίο μας.

Τέσσερα μεγάλα δελφίνια και ένα μικρό πλησιάζουν το σκάφος προκειμένου να δουν από πού έρχονται οι φωνές και οι ήχοι. Το πλήρωμα υποδέχεται τους «αυτοκράτορες» της θάλασσας με σφυρίγματα παλαμάκια και φωνές.

Η εντολήΤα δελφίνια ωστόσο δεν ανταποκρίνονται άμεσα και περιμένουν το σήμα από την αρχηγό τους. «Από ό,τι φαίνεται, η αρχηγός τους, η «Αλεξάνδρα», όπως τη φωνάζουν οι ψαράδες της περιοχής, δίνει την έγκρισή της, και θα παίξουν μαζί μας», αναφέρει η Αναστασία.

Η Αλεξάνδρα είναι ένα θηλυκό ζωνοδέλφινο 25 χρόνων γύρω στα 2,5 μέτρα, με ένα χαρακτηριστικό σημάδι στο φυσητήρα της. Τα ευφυή πλάσματα αρχίζουν να παίζουν με τα κύματα που δημιουργεί το πλοίο, κάνοντας εναέρια ακροβατικά στον αφρό της θάλασσας. Τα δελφίνια του Κορινθιακού καταλαβαίνουν ότι έχει στηθεί μια μικρή γιορτή και αμέσως καταφθάνουν στην περιοχή για να συμμετάσχουν στο γλέντι.

Πάνω από 30 δελφίνια κύκλωσαν το σκάφος και έπαιζαν με τα κύματα. Το θέαμα είναι μαγικό. Πάνω από μισή ώρα τα δελφίνια στέκονται εκεί μαζί μας, χωρίς να φεύγουν, απολαμβάνοντας τις ανθρώπινες φωνές, και την κλασική μουσική που έπαιζε από τα μεγάφωνα του πλοίου.

Θυμούνται τα πάντα«Να μην υποτιμάτε τη νοημοσύνη των δελφινιών, έχουν τη δυνατότητα να θυμούνται κάθε άνθρωπο που συναντάνε. Εμείς με τα μέσα που διαθέτουμε θα τα προστατεύουμε όσο ζούμε. Σκοπός μας είναι όλο και περισσότεροι άνθρωποι να γνωριστούν με τα όμορφα πλάσματα του Κορινθιακού, ώστε να αποτελέσει η περιοχή τον απόλυτο προορισμό για τους λάτρεις των δελφινιών», δηλώνει στην «R» o Ν. Βογιατζάκης.

Κινδυνεύουν από την υπεραλίευση, καθώς δυσκολεύονται πλέον να βρουν τροφή

Δεν υπάρχουν στοιχεία στη χώρα μας για τους αριθμούς των δελφινιών που κολυμπούν στα ελληνικά νερά. Μόλις πρόσφατα το Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ) έχει ξεκινήσει κάποιες μελέτες προκειμένου να σχηματίσει μια πρώτη εικόνα για τα είδη κάθε περιοχής.

«Τα δελφίνια του Κορινθιακού αντιμετωπίζουν κοινά προβλήματα με όλα τα δελφίνια του Αιγαίου και του Ιονίου», αναφέρει στη «R» η βιολόγος του ΕΛΚΕΘΕ Εύη Τσουγιοπούλου, ειδική στην παρατήρηση των δελφινιών στη χώρα μας.

«Ο πρώτος κίνδυνος για την επιβίωση του είδους είναι η υπεραλίευση που συντελείται στις ελληνικές θάλασσες. Τα δελφίνια σήμερα δυσκολεύονται να βρουν τροφή όπως παλαιότερα και αυτό έχει άμεση επίπτωση στους πληθυσμούς τους που συρρικνώνονται συνεχώς», επισημαίνει.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η μείωση που παρατηρείται στα κοπάδια των κοινών δελφινιών του Ιονίου, καθώς οι επιστήμονες δυσκολεύονται να τα εντοπίσουν.

«Το κοινό δελφίνι στο Ιόνιο πέλαγος κάθε άλλο παρά κοινό θεωρείται πλέον, καθώς το είδος βρίσκεται υπό διωγμό», τονίζει η βιολόγος. Παράλληλα τα δελφίνια έχουν αναπτύξει μια ιδιαίτερη σχέση με τους ψαράδες, καθώς βρίσκουν στα δίχτυα τους πλούσια τροφή», τονίζει.

Η ερευνήτρια, ωστόσο, εντοπίζει ότι αυτό το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό, καθώς σε αντίθεση με τα άλλα ψάρια τα ευφυή θηλαστικά το κάνουν συνειδητά. Επιλέγουν δηλαδή να μην κυνηγούν και να τρώνε έτοιμα ψάρια από τα δίχτυα, γεγονός που αλλάζει τις διατροφικές τους συνήθειες.

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΥΤΤΗ

Πηγή www.real.gr














Χείμαρρος ΣΚΙΤΣΑ

Μέλος του συλλόγου μας που μένει δίπλα στο χείμαρρο Σκίτσα στην Ιτέα τράβηξε τις φωτογραφίες που ακολουθούν και μας φέρνουν στο μυαλό την κατάσταση που βίωσαν οι κάτοικοι της περιοχής τον Μάρτιο. Τα ρυπογόνα λύματα κάλυψαν την θαλάσσια περιοχή στην πλαζ ¨Απόλαυση¨ καθώς και την ακτή. Οι τοπικοί φορείς θα πρέπει να αναζητήσουν την προέλευσή τους ,μιας και ακολουθεί χειμώνας και η σκηνή θα επαναληφθεί. 







12/9/2011

Δυτ. Ανταρκτική: επιταχύνεται η συρρίκνωση του μεγαλύτερου παγετώνα – Ανυπολόγιστες οι συνέπειε

Ο μεγαλύτερος παγετώνας της Δυτικής Ανταρκτικής λιώνει με ρυθμό 50% ταχύτερο σε σύγκριση με το 1994, επηρεάζοντας σημαντικά τη στάθμη των θαλασσίων υδάτων.


Ο όγκος του παγετώνα Pine Island μειώνεται κατά 78 κυβικά χιλιόμετρα ετησίως έναντι 53 κ.χλμ το 1994 σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης και της Βρετανικής Ερευνητικής Ομάδας της Ανταρκτικής.

Οι ερευνητές προσπαθούν να προσδιορίσουν την επίδραση της τήξης των πάγων της Ανταρκτικής στο επίπεδο των θαλασσίων υδάτων, μετά την πρόβλεψη των Ηνωμένων Εθνών το 2007 για άνοδο της στάθμης κατά 18 ως 59 εκατοστά μες τον 21ο αιώνα.

«Οι παγετώνες της Θάλασσας του Αμούδσεν επηρεάζουν τη στάθμη των υδάτων περισσότερο από κάθε άλλο μέρος της Ανταρκτικής, οπότε είναι απαραίτητο να καταλάβουμε τις διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα», λέει ο Άντριαν Τζένκινς, ειδικός της Βρετανικής Ερευνητικής Ομάδας της Ανταρκτικής.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Geoscience και βασίστηκε σε στοιχεία που συλλέχθηκαν το 2009.

Πηγή: econews

Τα ρουσφέτια στις τράτες καταστρέφουν τον βυθό του Αιγαίου


Η ρύθμιση που παραχώρησε στις μηχανότρατες περισσότερο χώρο αλιείας στέλνει τη χώρα μας στο Ευρωπϊακό Δικαστήριο.

ΤΗΝ ΩΡΑ που τα ψάρια στο Αιγαίο εξαφανίζονται- με πρώτο το μπαρμπούνι, που τείνει να γίνει είδος υπό εξαφάνιση - μια νέα νομοθετική ρύθμιση έρχεται να βάλει «ταφόπλακα» στην υποθαλάσσια ζωή του ελληνικού Αρχιπελάγους.Τον περασμένο Μάιο με υπουργική απόφαση του τέως υπουργού Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας κ. Ι. Διαμαντίδη δίνεται περισσότερος χώρος στις μηχανότρατες για να ψαρεύουν στο ένα ναυτικό μίλι από την ακτή στις σημαντικότερες αλιευτικές περιοχές της χώρας. Και αυτό τη στιγμή που στόχος της απόφασης ήταν η απαγόρευση της αλιείας με μηχανότρατα σε όλη την επικράτεια σε απόσταση μικρότερη από ενάμισι μίλι, ώστε να μη βρεθεί η Ελλάδα ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Τελικά, ο στόχος δεν επετεύχθη καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες του «Βήματος», η υπουργική απόφαση έχει δοθεί στις νομικές υπηρεσίες της Γενικής Διεύθυνσης Αλιείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι οποίες εισηγούνται την παραπομπή της χώρας μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Η πολυαναμενόμενη απόφαση, η οποία θα εναρμόνιζε την αλιευτική νομοθεσία της χώρας μας με τον ευρωπαϊκό κανονισμό για την προστασία της Μεσογείου (1967/2006) και θα οδηγούσε τη μηχανότρατα σε βαθιά νερά, αποδείχθηκε «ναυάγιο». Το 2008 με απόφαση του τότε αρμόδιου υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Αλ. Κοντού οι μηχανότρατες είχαν «πλησιάσει» την ακτή στο ένα μίλι κατά παράβαση του Μεσογειακού Κανονισμού Αλιείας, με συνέπεια να λάβει η χώρα μας επιστολή συμμόρφωσης από τη Γενική Διεύθυνση Ναυτιλιακών Υποθέσεων και Αλιείας της ΕΕ. Η υπουργική απόφαση Διαμαντίδη, η οποία θα καταργούσε την απόφαση Κοντού, έθεσε ως γενικό όριο για τις μηχανότρατες το ενάμισι ναυτικό μίλι - με τόσο πολλές παρεκκλίσεις, όμως, οι οποίες κινδυνεύουν να γίνουν ο κανόνας.



Θαλάσσιες εκτάσεις από τον Σαρωνικό και τις Κυκλάδες ως και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου εντάχθηκαν σε ένα καθεστώς παρέκκλισης σε σχέση με αυτά που ορίζει ο κανονισμός 1967/2006. Δεκατρείς θαλάσσιες περιοχές αποτελούν «εξαιρέσεις» (ΦΕΚ Β΄ 776/6.5.2011), δίχως να υπάρχει σαφής επιστημονική τεκμηρίωση και χωρίς να έχουν κατατεθεί πίνακες συγκεκριμένων αλιευτικών σκαφών τα οποία επιτρέπεται να αλιεύουν στις εξαιρούμενες περιοχές. Επιπλέον, ως σήμερα δεν έχει χαρτογραφηθεί ούτε ένα τετραγωνικό μέτρο τραγάνας (προστατευόμενα κοραλλιογενή ερυθροφύκη, τα οποία αποτελούν σημαντικό βιότοπο για πολλά είδη ψαριών) στην οποία δεν επιτρέπεται η αλιεία με μηχανότρατα, ακόμη και αν βρίσκεται στα 10 μίλια από την ακτή. «Εστω και αυτά τα ελάχιστα που προβλέπει ο Μεσογειακός Κανονισμός δεν έχουν υλοποιηθεί στη χώρα μας, Παρ΄ όλα αυτά το ένα μίλι για ορισμένους αποτελεί “φεουδαρχικό” δικαίωμα» λέει ο διευθυντής του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» κ. Θ. Τσιμπίδης.



Επειδή θα μπορούσε κάποιος να πει «τι ενάμισι, τι ένα ναυτικό μίλι... για μισό μίλι δεν μπορούν να τα βρουν;», την απάντηση τη δίνουν οι ειδικοί. «Το θέμα δεν είναι ποσοτικό, αλλά ποιοτικό.Στη διαφιλονικούμενη ζώνη (1-1,5 μίλι από την ακτή) μετακινούνται ψάρια και άλλοι θαλάσσιοι οργανισμοί από τα βαθύτερα προς τα πιο ρηχά και θερμά νερά για να αναπαραχθούν.Οι τράτες σκοτώνουν τα νεαρά ψάρια προτού προλάβουν να μεγαλώσουν ώστε να αναπαραχθούν και αυτά με τη σειρά τους.Αυτό στη δική μας γλώσσα λέγεται γενοκτονία» τονίζει η υδροβιολόγος κυρία Αναστασία Μήλιου. Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Πλοιοκτητών Μέσης Αλιείας (ΠΕΠΜΑ) κ. Ι. Μπουντούκος επισημαίνει ότι, αν η υπουργική απόφαση Διαμαντίδη απορριφθεί από τις Βρυξέλλες, αυτό σημαίνει πως οι αρμόδιες ελληνικές υπηρεσίες δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους. «Η υπουργική απόφαση ούτως ή άλλως δεν ικανοποίησε τον κλάδο καθώς περιλαμβάνει ελάχιστες περιοχές όπου επιτρέπεται στις μηχανότρατες η αλιεία κατά παρέκκλιση στο ένα μίλι. Δεν καλύπτει τις ανάγκες του συγκεκριμένου αλιευτικού εργαλείου» αναφέρει ο κ. Μπουντούκος, επισημαίνοντας ότι οι μηχανότρατες στη χώρα μας και να ήθελαν δεν θα μπορούσαν να δουλέψουν στο ένα μίλι σε όλη την Ελλάδα εξαιτίας των ιδιαιτεροτήτων της ελληνικής ακτογραμμής αλλά και των τοπικών απαγορεύσεων.



«Μόνο στο 30% της ακτογραμμής θα μπορούσαμε να ψαρέψουμε στο ένα μίλι. Αφενός υπάρχουν οι τοπικές απαγορεύσεις για τον Παγασητικό, τον Μαλιακό,τον Θερμαϊκό,τον Νότιο Ευβοϊκό κ.ά., αφετέρου η ιδιομορφία του ελληνικού βυθού θέτει περιορισμούς.Σε πολλές περιοχές στα δύο-τρία μίλια από την ακτή παρατηρείται ραγδαία αύξηση του βάθους, γεγονός που καθιστά αυτά τα αλιευτικά πεδία ακατάλληλα για αλιεία. Δεν μπορεί η μηχανότρατα να ψαρέψει στα 500 ή στα 1.000 μέτρα.Στην Ιταλία υπάρχουν περιοχές όπου κατά παρέκκλιση ψαρεύουν στο 0,7 μίλι» υποστηρίζει ο κ. Μπουντούκος. Μάλιστα, όπως λέει, μόνο στην Ελλάδα έχουν τεθεί χρονικές απαγορεύσεις στη μηχανότρατα, με συνέπεια να εργαζόμαστε μόνο οκτώ μήνες τον χρόνο.

ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΧΑΝΕΙ ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΤΟΥ

Απογοητευτικά είναι τα συμπεράσματα που προέκυψαν από την αλιευτική έρευνα την οποία πραγματοποίησε η ερευνητική ομάδα του «Αρχιπελάγους» στο Ανατολικό Αιγαίο. Οπως καταδεικνύουν τα στοιχεία που συνέλεξε τα τελευταία δυόμισι χρόνια, η πορεία της αλιευτικής παραγωγής είναι πτωτική ενώ παρατηρήθηκε αύξηση του ποσοστού αλίευσης νεαρών ψαριών τα οποία δεν έχουν φθάσει σε αναπαραγωγική ηλικία. Ειδικότερα, τα ιχθυαποθέματα προσεγγίζουν τα όρια της κατάρρευσης καθώς την περίοδο Ιανουαρίου- Μαΐου 2011 εμφανίζουν μείωση κατά 51% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2010. Μάλιστα, στα λεγόμενα πρώτα ψάρια (συναγρίδα, σαργός, μπαρμπούνι, κουτσομούρα, λυθρίνι, σκαθάρι) η πτώση των αλιευμάτων στην περιοχή της Σάμου έφθασε στο 88%.
Μεγάλο «αγκάθι» για τους επαγγελματίες αλιείς αποτελεί η αλιεία με αθέμιτες μεθόδους. Τα παράνομα ψάρια και θαλασσινά διακινούνται «νομίμως» και χωρίς κανέναν έλεγχο τόσο στις τοπικές αγορές των νησιών όσο και στην Αθήνα όπου μεταφέρονται ανενόχλητα με φορτηγά ψυγεία. Στη Νότια Νάξο, στην Αμοργό, στην περιοχή γύρω από τα Κουφονήσια και στη Νότια Κρήτη πραγματοποιείται σχεδόν καθημερινά αλιεία με δυναμίτιδα και σύνθετες εκρηκτικές ύλες.
Αλλά και οι ερασιτέχνες αλιείς συχνά γίνονται «πληγή» καθώς αρκετοί χρησιμοποιούν μπουκάλες, ψαροντούφεκο τη νύχτα με υποβρύχιο φωτισμό, ακόμη και κομπρεσέρ για την οστρακαλιεία πετροσωλήνας.
Σε παρανομίες επιδίδονται συχνά τόσο οι ιδιοκτήτες μηχανότρατας και γρι-γρι όσο και οι παράκτιοι αλιείς. Η εκπαίδευση των λιμενικών είναι ελλιπής, η λιμενική υπηρεσία δεν διαθέτει τα απαραίτητα εργαλεία για την παρακολούθηση και τον έλεγχο των αλιέων, ενώ ανεπαρκής είναι και η λειτουργία του δορυφορικού συστήματος παρακολούθησης (VΜS) που διαθέτει το Ελληνικό Κέντρο Ελέγχου Αλιείας, γεγονός που διαιωνίζει την παραβατικότητα.





Πηγή: www.tovima.gr



Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΑΤΑΔΥΣΗ

   Ολοκληρώθηκε χθες το σεμινάριο που διοργάνωσε  ο Σύλλογος μας σε συνεργασία με τη σχολή Ελεύθερης Κατάδυσης NJORD του  κ. Μανώλη Γιάνκου (FDI, CMAS, AIDA INTERNATIONAL, APNEA ACADEMY)  με θέμα  "Η Ασφάλεια στην Ελεύθερη  Κατάδυση".  Οι ομιλητές  κύριοι Βασίλης Γκαρούτσος (CMAS, AIDA, SSI FREEDIVING),  Άρης Μούκας ( Επαγγελματίας Διασώστης, αρθρογράφος στο περιοδικό ψαροντούφεκο),  Χαράλαμπος Κακλαμάνης ( Επαγγελματίας Διασώστης) και τέλος ο γενικός ιατρός του Κ.Υ Ιτέας  Βασίλειος Γουβαλάρης  εξήγησαν με σαφήνεια τους κινδύνους που διατρέχουν οι ελεύθεροι δύτες και τα προβλήματα που μπορούν να προκύψουν  στην Ελεύθερη Κατάδυση. Επίσης το κοινό ενημερώθηκε για την διατροφή των ελεύθερων δυτών. Τέλος τα μέλη μας και οι παρευρισκόμενοι πήραν μαθήματα διάσωσης σε περίπτωση ατυχήματος από απώλεια συνείδησης (Black Out) και  απώλεια νευρομυϊκής συναρμογής (SAMBA).http://ypovrixio-kinigi.blogspot.com/2011/10/samba-black-out-video.html?spref=fb
 Από την πλευρά του, το Δ.Σ του Συλλόγου, ευχαριστεί θερμά πρώτα από όλα τους ανωτέρω ομιλητές, την κα Νάνσυ Παντελεημονίτη για την παραχώρηση του βιντεοπροβολέα, το Δήμο Δελφών για την παραχώρηση του χώρου διεξαγωγής του σεμιναρίου, τον μικρό Βασίλη για την άψογη χρήση των διαφανειών στον Η/Υ και την μεταφορά τους στην οθόνη, τα μέλη και τους φίλους του για την ικανοποιητική συμμετοχή τους. Ο Σύλλογος υπόσχεται ότι σύντομα θα πραγματοποιήσει μαθήματα ελεύθερης κατάδυσης από πιστοποιημένο  οργανισμό. 
 Ακολουθεί φωτογραφικό υλικό καθώς και μικρό βίντεο κλιπ.
                                                                     Το Δ.Σ